Neredeyse her kabin ekibi üyesi, sektör dışından biriyle aynı konuşmayı yapmıştır: "peki önümüzdeki ay programın nasıl?" sorusunun ardından uzun bir sessizlik gelir, çünkü dürüst cevap kendilerinin de bunu henüz tam olarak bilmediğidir. Bu boşluk — bir programın dışarıdan birine ne kadar kesin göründüğü ile aslında ne kadar geçici olduğu arasındaki fark — mürettebat ilişkilerinde neredeyse her şeyden daha fazla sürtüşmeye yol açar.
Yedek günler izin günü değildir
Bir yedek ya da stand-by günü takvim uygulamasında boş görünür ve sektör dışından biri için boş, müsait anlamına gelir. Gerçekte bu, bir saat içinde ulaşılabilir olmak, çantası hazır, neredeyse hiç haber verilmeden ortaya çıkan bir sefer için rapor vermeye hazır olmak anlamına gelebilir. Yedek günde plan yapmak mümkündür, ama bu planların dramasız, anında terk edilebilecek planlar olması gerekir. Bunu anlayan partnerler, son dakika iptallerini kişisel olarak algılamayı bırakır, çünkü bu kişisel değildir — bu, işin tam olarak yapmak üzere kurulduğu şeyi yapmasıdır.
Yedek günlerin ardındaki finansal ve kariyer mantığını anlamak da değerlidir — bir çağrıyı reddetmek genellikle bir seçenek değildir ve bunu tekrar tekrar yapmak, planlama departmanı nezdindeki konumu etkileyebilir. Yedek günün kendisine karşı yapılan bir seçim olmadığını kavrayan bir partner, ani değişikliği, bunu bir önceliklendirme eksikliği olarak okuyan birinden çok daha iyi karşılar.
Yayınlanmış bir roster bir taslaktır, bir söz değil
Mürettebat planlama sistemleri seferleri sürekli yeniden atar, değiştirir ve uzatır — bir meslektaş hasta olduğunu bildirir, hava koşulları bir rotasyonu geciktirir, yeni bir hat için ekip gerekir. Üç günlük bir sefer beşe çıkabilir. Boş geçecek bir hafta sonu, kimsenin seçmediği operasyonel nedenlerle buharlaşabilir. Bu, mürettebatın güvenilmez olmasından değil; programın operasyona öncelik verdiği bir sektörden kaynaklanır. Ayakta kalan ilişkiler, partnerin roster değişikliklerini bir karakter yargısı olarak değil, hava durumu gibi ele aldığı ilişkilerdir.
Yayınlanmış bir rostere bağlı herhangi bir plana küçük bir tampon payı eklemek faydalıdır — üç hafta önce basılmış sefer düzeninin hâlâ geçerli olacağını varsaymak yerine, tamamen iade edilebilir bir rezervasyon yapmak ya da bir yedek tarih tutmak gibi. Mürettebat bunu zaten kendi hayatları için içgüdüsel olarak yapıyor; aynı dikkati ortak planlara da uygulamak birçok gereksiz hayal kırıklığını önler.
Kısalan bir zaman dilimini değerli kılmak
Roster değişiklikleri sürekli olduğundan, onaylanmış herhangi bir ortak zaman dilimini süresinden bağımsız olarak değerli görmek faydalıdır. İki günden bir akşama küçülen, yeniden planlanmış bir sefer bile tam anlamıyla o anda bulunmaya değer — iyi değerlendirilen kısa bir zaman dilimi, bir ilişki için, hafife alınan uzun ve kolay bir zamandan daha fazla anlam taşıyabilir. Kıtlık, onu değerli kılan şeyin bir parçasıdır.
Aktarmalar da iştir, sadece birkaç boş saat eklenmiştir
Singapur ya da Cape Town'daki bir aktarmanın aslında mini bir tatil olduğuna dair dışarıdan gelen ısrarlı bir varsayım vardır. Öyle değildir. Dinlenme gereksinimleri, bir sonraki görevin bir saate göre başlaması yüzünden vardır ve az önce altı saat dilimi geçmiş bir vücut saati, otelde güzel bir havuz var diye sıfırlanmaz. Gerçekten var olan boş saatler gerçekten değerlidir ve etraflarında plan yapmaya değer — sadece varış noktasının dışarıdan göründüğünden çok daha azdır.
Kabin ekibiyle bir ilişkiye gerçekten yardımcı olan şey
- Varsaymak yerine roster hakkında sorun — "bu ay gerçekte nasıl görünüyor" sormak, sefer isimlerinden tahmin yürütmekten çok daha iyidir
- Bir aktarmadan gelen kısa bir yanıtı soğukluk olarak algılamayın — bu çoğunlukla ilgisizlik değil, tükenmişliktir
- Kutlamayı takvim tarihinde değil, gerçekten boş olan günde yapın — bir doğum günü dört gün geç kutlanabilir ve bu yine de gerçektir
- Temel kelime dağarcığını öğrenin — rapor saati, minimum dinlenme, yedek, deadhead (yolcu olarak sefer) — bu, işi ilişkinize bir engelmiş gibi ele almak yerine ciddiye aldığınızı gösterir
Gözden kolayca kaçan kısım: yorgunluk duygusal değil, fizikseldir
Uzun menzilli bir seferden dönen bir kabin ekibi üyesi, aranızda bir sorun olduğu için mesafeli davranmıyordur — bedeni, pencerenin dışındaki güneşle uyuşmayan bir programda çalışıyordur. Hemen tam anlamıyla orada olmasını beklemek yerine, dönüşün ilk akşamına biraz alan tanımak, herhangi bir büyük jestten daha fazla anlam taşır. İlişki, onların en iyi halini, varış kapısından geçtikleri an değil, yorgunluk gerçekten geçtiğinde, genellikle bir iki gün sonra alır.
Jet lag ayrıca ruh halini ve sabrı, ilişkiyle hiçbir ilgisi olmayan şekillerde de etkiler — uzun menzilli bir seferden dönüşün ilk akşamındaki huzursuzluk, çoğunlukla ikinizin arasında olan bir şeyden çok, beş saat dilimi kaymış bir vücut saatiyle ilgilidir. Bunu kişisel algılamak yerine o an fark etmek, birçok gereksiz tartışmayı önler.
En büyük farkı yaratan küçük şeyler
Kabin ekibiyle çıkmayı iyi işleten şeylerin çoğu dramatik değildir — birikerek etki eden bir dizi küçük uyum sağlamadır. Bir roster çıktısını tek bakışta okumayı öğrenmek. Hâlâ geçici olarak işaretli bir güne önemli bir şey planlamamak. Ayda birkaç gün için "ev"in gezegenin diğer ucundaki bir mürettebat otelinde olabileceğini hatırlamak ve buna herhangi bir iş seyahatine gösterdiğiniz saygıyı göstermek.
Bunların hiçbiri kabin ekibiyle çıkmanın başka biriyle çıkmaktan daha zor olduğu anlamına gelmez — farklı bir tür öngörülebilirlik üzerine kurulu olduğu anlamına gelir. Bir partner, öngörülemezliğin kişisel değil yapısal olduğunu anladığında sürtüşmenin çoğu ortadan kalkar ve geriye, gerçekten sahip olduğu saatlerde orada olmayı içtenlikle isteyen biri kalır.
